Rafael Cordero był samoukiem i pedagogiem urodzonym w San Juan na Portoryko w 1790 roku. Przez całe życie poświęcał się zapewnianiu bezpłatnej edukacji podstawowej dzieciom wszystkich klas społecznych i ras. Prowadząc szkołę w swoim domu przez niemal sześć dziesięcioleci, nauczał takich przedmiotów jak matematyka, kaligrafia oraz nauki religijne. Jego zaangażowanie w kwestię równości oraz wpływ na lokalne społeczeństwo uczyniły go znaczącą postacią w historii portorykańskiej edukacji i reform społecznych.
Życie i praca


Urodzony w ubogiej rodzinie afrykańskiego pochodzenia, Cordero uczył się samodzielnie, aby przygotować się do kariery pedagogicznej. W 1826 roku otworzył szkołę w swojej rezydencji przy ulicy Luna, gdzie przyjmował uczniów bez względu na ich status ekonomiczny czy pochodzenie rasowe. Był ceniony za swoją hojność, często przekazując nagrody pieniężne na wsparcie swoich uczniów oraz lokalnej ludności bezdomnej.
Dziedzictwo i kult


Cordero jest pamiętany za swoją rolę w promowaniu integracji rasowej oraz za opowiedzenie się za zniesieniem niewolnictwa. W Kościele katolickim został ogłoszony wyniosłym przez papieża Franciszka w 2013 roku. Jego pamięć jest czczona poprzez liczne szkoły nazwane jego imieniem oraz coroczną nagrodę pedagogiczną. Jego życie zostało również uwiecznione na słynnym obrazie autorstwa Francisco Ollera.
