Rafał Kalinowski był polskim kapucynem bosakiem i inżynierem wojskowym, urodzonym w Wilnie w 1835 roku. Pierwotnie znany jako Józef, służył jako inżynier w armii imperialnej Rosji, zanim wziął udział w powstaniu styczniowym. W następstwie zaangażowania w szeregach powstańczych, został skazany na dziesięć lat ciężkich robót i zesłanie na Syberię. To właśnie w okresie uwięzienia przeszedł na katolicyzm, ostatecznie wstępując do zakonu karmelitów bosiaków w Grazu, a później pełniąc funkcję przeora w Czerni.
Życie i służba


Urodzony w szlacheckiej rodzinie, Kalinowski początkowo podążał ścieżką kariery wojskowej. Po służbie w armii rosyjskiej, jego wsparcie dla polskiego powstania doprowadziło do dekady przymusowych robót. To przemieniające zesłanie ukształtowało jego drogę religijną, prowadząc go do wstąpienia do nowicjatu karmelitów bosiaków. Stał się szanowanym teologiem i odegrał znaczącą rolę w zakładaniu wspólnot zakonnych, pełniąc konkretnie funkcję przeora w Czerni.
Kult i dziedzictwo


Zmarł w Wadowicach w 1907 roku, a został beatyfikowany przez Jana Pawła II w 1983 roku. Kanonizację osiągnął w Rzymie w 1991 roku. Kościół katolicki czci go jako świętego, a jego wspomnienie obchodzi się 19 listopada. Ze względu na jego różnorodne doświadczenie, jest uznawany za patrona zarówno inżynierów, jak i żołnierzy.
