Radolt z Werony był benedyktyńskim mnichem, który sprawował urząd biskupa Werony od około 799 lub 802 roku do 840 roku. Urodzony w Reichenau około 770 roku, kształcił się w tamtejszej prestiżowej szkole klasztornej, zanim wstąpił do duchowieństwa katedry w Weronie. Podczas swojego episkopatu pełnił funkcję kapelana dworskiego Pippina Italii i aktywnie angażował się w sprawy religijne oraz polityczne, w tym w odnowienie klasztoru San Zeno oraz wspieranie Ludwika Pobożnego.
Życie i działalność
Po zakończeniu urzędu w Weronie, Radolt założył celę religijną w swojej rodzimej Reichenau, która z czasem rozrosła się do rozmiarów miasta Radolfzell. Wzbogacił tę nową fundację o liczne relikwie, w tym relikwie świętego Zenona i świętego Marka. Po konfliktach politycznych we Włoszech spędził późniejsze lata w Radolfzell, gdzie zmarł około 900 roku. Formalnie ustąpił ze swojego biskupiego stołka w Weronie w 840 roku.
Kult
Uznany za świętego, jest czczony w Kościele katolickim. Jego szczątki spoczywają w Bazylice Najświętszej Marii Panny w Radolfzell, miejscu, które pozostaje pod jego patronatem. Liturgiczne wspomnienie świętego Radolta przypada 13 września.