Radboud z Utrechtu był frankijskim biskupem żyjącym w IX wieku, który sprawował władzę w diecezji utrechckiej od 899 roku aż do śmierci w 917 roku. Urodzony w szlacheckiej rodzinie w pobliżu Namur, otrzymał staranne wykształcenie pod opieką arcybiskupa kolońskiego, a później służył jako kapelan króla Karola Łysego. Po służbie jako mnich w Tours, został mianowany biskupem za cesarską zgodą. Ponieważ Normanowie zniszczyli Utrecht, rezydował w Deventer, gdzie pełnił rolę kluczowego przedstawiciela wschodniofrankijskiej władzy w północnych Niderlandach.
Życie i kariera
Kariera Radbouda charakteryzowała się dążeniami naukowymi oraz aktywnością polityczną. Po śmierci Karola Łysego prawdopodobnie wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru w Tours. Jako biskup mediował w lokalnych sporach, w tym w konflikcie z udziałem hrabiego Meginharda, przedstawiając sprawę papieżowi Janowi X w Rzymie. Zmarł w Ootmarsum podczas podróży przez Drenthe, pozostawiając zarządzanie diecezją swojemu następcy, Balderikowi.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty, a jego wspomnienie obchodzone jest 29 listopada. Choć jego średniowieczny kult ograniczał się głównie do diecezji utrechskiej, jego imię pozostaje znane w Niderlandach. Uważa się go za patrona katolickiej praktyki naukowej, a założony w celu promowania katolickiej edukacji wyższej Uniwersytet Radboud w Nijmegen nosi jego imię.