Rachelina Ambrosini była włoską świecką katoliczką urodzoną w 1925 roku w wiosce Passo di Dentecane. Znana ze swojej inteligencji i łagodnego usposobienia, od bardzo wczesnego wieku wykazywała głęboką pobożność religijną, szczególnie wobec Najświętszej Maryi Panny. W dzieciństu doświadczała wizji, które przepowiadały jej śmierć przed ukończeniem szesnastego roku życia; proroctwo to wypełniło się, gdy zmarła w Rzymie w 1941 roku po walce z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych. Jej życie wiary i bohaterska cnota doprowadziły do jej uznania w Kościele katolickim.
Życie i wiara
Jako jedyne dziecko właściciela ziemskiego i jego żony, Rachelina otrzymywała formację religijną od matki. Wyróżniała się posłuszeństwem i głęboką pobożnością maryjną. Podczas choroby na odrę w 1933 roku miała doświadczyć wizji świętego Antoniego. W 1936 roku złożyła ofiarę ze swojego życia, aby ratować ojca podczas jego ciężkiej choroby, co poprzedziło jej własną śmierć na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych w 1941 roku.
Kult
Po jej śmierci w 1958 roku w Benevento rozpoczęto proces jej beatyfikacji. Po szeroko zakrojonych dochodzeniach i analizie jej życia przez teologów, papież Benedykt XVI ogłosił ją Venerabilis (czczoną) w 2012 roku, uznając jej bohaterską cnotę. Jej szczątki zostały przeniesione do kościoła Santa Maria e Sant'Alessio w Venticano w 1958 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 10 marca.