Jan Pustelnik był ascetą z IV wieku z dawnej Armenii, który poświęcił życie samotności. Urodzony dla pobożnej matki imieniem Juliana, rozpoczął swoją duchową drogę pod przewodnictwem św. Farmucjusza. Szukając głębszej izolacji, ostatecznie zamieszkał w wyschniętej studni. Tradycja sugeruje, że podczas dziesięciu lat intensywnej monastycznej pobożności anioł dostarczał mu chleba, który był dostarczany w to miejsce przez jego mentora, Farmucjusza.
Życie i ascetyzm
Po rozpoczęciu duchowego szkolenia jako uczeń Farmucjusza, Jan poszukiwał skrajnej izolacji. Przez dekadę żył jako pustelnik w wyschniętej studni, praktykując surowy ascetyzm. W tym okresie samotności był utrzymywany przy życiu przez chleb przynoszony mu każdego dnia przez jego mentora. Po dziesięciu latach tak oddanej służby, odszedł do wieczności.
Kult
Święty jest czczony w obrządku bizantyjskim Kościołów wschodnich katolickich oraz w Kościele prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzi się 29 marca, choć Kościół prawosławny uwzględnia również jego upamiętnienie 16 października.