Antoni Pustelnik był żyjącym w V wieku mnichem i pustelnikiem, urodzonym w rzymskiej prowincji Pannonia Valeria. Po śmierci ojca był wychowywany przez opata Severinusa z Noricum, zanim został wysłany do Niemiec, aby zamieszkać z swoim wujem, biskupem Constantiusem. Ostatecznie poszukiwał samotnego życia w Italii w pobliżu jeziora Como, gdzie przyciągnął wielu wyznawców. Później w swoim życiu przeniósł się do opactwa na wyspach Lérins, gdzie żył jako mnich i zyskał uznanie dzięki swojej świętości.
Życie i działalność
Po wczesnym wychowaniu w Austrii i Niemczech, Antoni przeszedł na życie pustelnicze w wieku dwudziestu lat. Mieszkał z małą grupą pustelników w pobliżu jeziora Como, przyciągając kilku uczniów. Szukając głębszej izolacji, przeniósł się na wyspy Lérins. Podczas pobytu w tym miejscu stał się powszechnie znany ze swojej pobożności oraz dokonywania cudów, co przyniosło mu sławę cudotwórcy.
Kult
Jest czczony jako święty zarówno w tradycji rzymskokatolickiej, jak i wschodnioortodoksyjnej. Jego wspomnienie obchodzone jest 28 grudnia. Ze względu na swój tryb życia, jest patronem osób poszukujących samotności jako pustelnicy oraz osób proszących o cuda.