Purushottama Datta był świętym żyjącym w XVI wieku, związanym z tradycją Gaudiya Vaishnava w Bengalu. Przed rozpoczęciem życia duchowego służył jako minister w muzułmańskiej administracji Sułtanatu Bengalu. Stał się wybitnym wyznawcą Chaitanyi Mahaprabhu i był uczniem Nityanandy. Jako członek dwunastu świętych krysznjańskich znanych jako dvadasha-gopala, jest uznawany za istotną postać w rozwoju swojej tradycji religijnej.
Wczesne życie i służba
W pierwszej połowie XVI wieku Datta zajmował stanowisko urzędnicze jako minister w Sułtanacie Bengalu. Był wujem Narottamy Dasa i miał brata o imieniu Krishnananda. Jego przejście ze stanowiska urzędnika państwowego na ścieżkę religijnego oddania stanowiło znaczącą zmianę w jego życiowej drodze.
Znaczenie religijne
Datta jest wspominany jako jeden z dwunastu świętych dvadasha-gopala. Jego duchowa podróż była ściśle związana z założycielem Gaudiya Vaishnavizmu, Chaitanyą Mahaprabhu, oraz jego uczniem Nityanandą. Dzięki tym powiązaniom stał się integralną częścią wczesnej wspólnoty waisznawskiej w Bengalu.