Święty Pudens był wczesnochrześcijańskim świeckim żyjącym w Rzymie w II wieku. Zidentyfikowany jako członek Kościoła rzymskiego, został wspomniany przez apostoła Pawła w drugim liście do Tymoteusza. Pochodząc z bogatej rodziny, miał zostać ochrzczony przez apostoła Piotra, który przebywał w domu jego rodziców. Według tradycji był senatorem i ojcem kilku dzieci, w tym Nowata, Tymoteusza oraz prawdopodobnie Praksedes i Pudentiany.
Życie i śmierć

Jako członek rzymskiego Senatu, Pudens należał do wyróżnionej klasy społecznej. Mówi się, że został zamęczony za panowania cesarza Nerona. Po śmierci został pochowany w katakumbach Pryscylli, położonych przy Via Salaria. Dokumenty historyczne z końca V wieku wskazują, że na jego cześć ustanowiono kościół znany jako titulus Pudentis.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej. Różne kalendarze liturgiczne obchodzą jego święto w różnych datach, w tym 19 maja w Martyrologium Dominikańskim, a także 14 kwietnia i 4 stycznia w Kościele wschodnioortodoksyjnym. Jego pamięć jest zachowana poprzez te konkretne upamiętnienia we wspomnianych tradycjach chrześcijańskich.
