Prosper z Tarragony był arcybiskupem służącym Kościołowi w Hiszpanii pod koniec VII i na początku VIII wieku. Po podboju Półwyspu Iberyjskiego przez Umajjadów, uciekł z miasta Tarragona wraz z kilkoma kapłanami, aby chronić święte relikwie. Ostatecznie szukał schronienia na Półwyspie Apenińskim, gdzie założył klasztor w pobliżu Camogli. Uznawany za ostatniego arcybiskupa Tarragony przed muzułmańską okupacją, jest pamiętany jako ten, który ocalił ważne skarby religijne w okresie wielkich niepokojów politycznych i religijnych.
Życie i ucieczka
Po objęciu zwierzchnictwa nad archidiecezją w Tarragonie około 711 roku, Prosper stanął w obliczu gwałtownej ekspansji Kalifatu Umajjadów. Aby zapobiec utracie świętych przedmiotów, uciekł z miasta wraz z grupą duchownych, niosąc szczątki świętych, takich jak Fruktozą. Jego podróż wiodła przez Sardynię i Pizę, zanim osiadł na wybrzeżu Ligurii, gdzie założył klasztor poświęcony świętemu Fruktozie.
Kult i dziedzictwo
Prosper jest czczony jako święty zarówno w Tarragonie, jak i w Camogli. W Camogli jego wspomnienie obchodzi się 2 września, natomiast w Tarragonie 18 maja. W sztuce często przedstawiany jest z laską arcybiskupią i statkiem. Niektóre zapisy historyczne, w tym Martyrologium Rzymskie, sporadycznie myliły jego ramy czasowe z innym biskupem o tym samym imieniu z wcześniejszej epoki.
