Żona Poncjusza Piłata była rzymską kobietą z I wieku, często utożsamianą w późniejszej tradycji z Klaudią Prokula, o której wspomina Ewangelia według św. Mateusza. Podczas procesu Jezusa miała wysłać wiadomość do swojego męża, namiestnika Judei, radząc mu, aby nie angażował się w sprawę oskarżonego po niepokojącym śnie. Choć jej historyczne istnienie jest przedmiotem debat naukowych, stała się ona istotną postacią w różnych tradycjach chrześcijańskich dzięki późniejszym pismom apokryficznym i interpretacjom teologicznym.
Relacje biblijne i historyczne


W Nowym Testamencie pozostaje ona bezimienna, zidentyfikowana jedynie poprzez relację z Piłatem. Późniejsze pisma chrześcijańskie, takie jak Ewangelia Nicodema, rozszerzyły jej rolę, czasem nazywając ją Prokula lub Longina. Podczas gdy niektórzy badacze sugerują, że jej historia może podążać za powszechnymi w tamtej epoce tropami literackimi, znaleziska archeologiczne w Bejrucie – sarkofag z inskrypcją zawierającą imię Klaudia Prokula – dostarczyły punktów zainteresowania dla osób badających jej tożsamość.
Kult i dziedzictwo


Jest uznawana za świętą w tradycjach prawosławnej, orientalnoortodoksyjnej oraz wschodnich Kościołów katolickich. Jej wspomnienie obchodzone jest 27 października, choć Kościół orientalnoortodoksyjny upamiętnia ją również 25 czerwca wraz z mężem. W zachodniej historii chrześcijaństwa perspektywy były zróżnicowane; niektórzy teolodzy postrzegali jej sen jako boski, podczas gdy inni interpretowali go jako zwodniczą wizję.
