Prokopios Lazaridis (1859–1923) był wschodniochrześcijańskim metropolitą, który sprawował pieczę nad kilkoma biskupstwami w ostatnich latach istnienia Imperium Osmańskiego. Urodzony w Tyana, wykształcony w seminarium w Halki, pełnił funkcje w Dyrrachium i Filadelfii, zanim w 1911 roku został metropolitą Iconium. Zapamiętano go jako opór stawiany ustanowieniu tureckiego Kościoła prawosławnego, co doprowadziło do jego uwięzienia przez nacjonalistyczne władze w 1920 roku.
Życie i posługa

Po ukończeniu studiów Lazaridis od 1899 roku pełnił funkcję biskupa Dyrrachium, a później od 1906 roku kierował biskupstwem w Filadelfii. Jako metropolita Iconium mierzył się ze znaczną presją polityczną. Po spotkaniu z Mustafą Kemalem w Ankarze, został zmuszony do poparcia utworzenia tureckiego Kościoła prawosławnego. Sprzeciw ten skutkował jego zatrzymaniem w więzieniu w Erzurum.
Śmierć i kult
Lazaridis zmarł w kwietniu 1923 roku podczas przebywania w więzieniu w Kayseri. Jest czczony jako męczennik (hieromartyr) zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 20 kwietnia, choć tradycja grecka upamiętnia go również na początku września.
