Prochor był wczesnochrześcijańskim diakonem i jednym z siedemdziesięciu uczniów wysłanych przez Jezusa. Pochodził z Jerozolimy i został wybrany jako jeden z siedmiu diakonów odpowiedzialnych za pomoc ubogim wewnątrz wczesnej wspólnoty kościelnej. Różne tradycje sugerują, że sprawował urząd biskupa w Nikomedii, a jego święcenie dokonał albo święty Piotr, albo święty Jan Apostoł. Późniejsze przekazy identyfikują go jako biskupa Antiochii, gdzie ostatecznie zmarł jako męczennik w pierwszym wieku.
Życie i posługa


Jako członek grupy siedmiu diakonów w Jerozolimie, Prochor odgrywał kluczową rolę w służbie społecznej wczesnego Kościoła. Często identyfikowany jest jako siostrzeniec świętego Szczepana. Jego kariera kościelna obejmowała służbę jako biskup w Nikomedii, choć przekazy historyczne różnią się w kwestii tego, czy jego konsekracji dokonał Piotr, czy Jan. Jest on również łączony z miastem Antiochią, gdzie zakończyło się jego życie.
Kult i sztuka

W tradycjach prawosławnych Prochor jest często przedstawiany w ikonografii jako pisarz pracujący u boku Jana Teologa. Jego wspomnienie obchodzone jest 28 lipca, w dniu, w którym czczony jest wraz z trzema innymi diakonami z grupy siedemdziesięciu apostołów. Jego dziedzictwo jest zachowane dzięki tym uroczystościom liturgicznym oraz przedstawieniom religijnym.
