Probo był katolickim biskupem, który sprawował posługę w Neapolu pod koniec II wieku. Żyjąc około 180 roku, jest uznawany za czwartego biskupa sprawującego tę funkcję po Maronie. Relacje historyczne czasem łączą go z jego poprzednikiem, Patrobem z Potole, choć w sukcesji biskupiej wyróżnia się go jako odrębną postać. Jego funkcję przejął Paweł, który również jest uważany za świętego.
Życie i urzędowanie
Jako wybitny przywódca religijny w starożytnym Rzymie, Probo sprawował urząd biskupa w Neapolu. Nastąpił po Maronie w hierarchii kościelnej i zapewniał ciągłość lokalnego Kościoła w II wieku. Jego rządy przypadły na okres, w którym przywództwo Kościoła neapolitańskiego kształtowało się poprzez sukcesję świętych postaci.
Kult
Probo jest czczony jako święty w tradycji katolickiej. Jego pamięć jest zachowana dzięki historycznej linii biskupów Neapolu, co reprezentuje wczesne fundamenty wiary w tym regionie. Jest wspominany wraz z innymi wczesnymi przywódcami Kościoła, którzy kształtowali krajobraz religijny tego obszaru.