Prisk z Cezarei był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w III wieku. Zapamiętano go ze względu na śmierć w 260 roku, która nastąpiła podczas prześladowań zainicjowanych przez cesarza Waleriana. Wraz ze swoimi towarzyszami, Malchusem i Aleksandrem, został skazany na śmierć w amfiteatrze. Jest uznawany za świętego w przedschizmowych tradycjach chrześcijańskich.
Męczeństwo
W erze prześladowań cesarskich Prisk został skazany na śmierć wraz z dwoma innymi osobami, Malchusem i Aleksandrem. Trzech mężczyzn wrzucono do amfiteatru, aby zginęli z rąk dzikich zwierząt. Wydarzenie to miało miejsce za panowania Waleriana, stanowiąc kres jego życia jako męczennika za wiarę.
Kult
Prisk jest czczony jako święty w tradycji chrześcijańskiej. Jego pamięć jest upamiętniana 28 marca. Tradycyjnie jest on łączony ze swoimi towarzyszami męczeństwa, Malchusem i Aleksandrem, podczas liturgicznych obchodów ich ofiary.