Priscus z Nocery był katolickim biskupem żyjącym w III wieku, który pełnił funkcję pierwszego lidera Kościoła w Nucerii. Jest uznawany za patrona Nocera Inferiore oraz diecezji Nocera Inferiore-Sarno. Według lokalnej tradycji został niegdyś oskarżony o herezję za sprawowanie mszy samotnie o świcie, co zmusiło go do podróży do Rzymu, aby stanąć przed obliczem papieża. Po oczyszczeniu z zarzutów miał powrócić do swojej siedzkości z marmurową fontanną podarowaną mu przez pontyfika.
Życie i legenda
Choć niektórzy historycy kwestionują pewność jego biografii, tradycja głosi, że Priscus był znaczącą postacią w wczesnej Nucerii. Legendy opisują jego podróż do Rzymu w towarzystwie gęsi, które miały być darem dla papieża. Popularne opowieści przypisują mu również liczne cuda, takie jak poruszenie góry czy cudowny transport marmurowej misy do jego miasta przy pomocy samych krów.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony corocznie 9 maja, co wiąże się z uroczystościami i lokalnym świętem w Nocera Inferiore. Jego relikwie spoczywają w sarkofagu striglowanym w Bazylice Katedralnej San Prisco, gdzie znajduje się dedykowana kaplica oraz półkolista krypta. Muzeum diecezjalne przechowuje skarby artystyczne związane z nim, w tym srebrną popiersie wykonane w XVIII wieku.