Princelings (pol. książęta) to potomkowie wpływowych i wysokich rangą funkcjonariuszy komunistycznych Chińskiej Republiki Ludowej. Określenie ma charakter nieformalny i często pejoratywny, sugeruje bowiem, że oznaczani nim ludzie korzystają z nepotyzmu i kumoterstwa, co nawiązuje do książąt koronnych w dziedzicznych monarchiach. Wielu princelingów piastowało wysokie stanowiska polityczne i biznesowe, a grupa ta nie stanowi zjednoczonej frakcji politycznej.
Pochodzenie i użycie


Termin pojawił się na początku XX wieku w Republice Chińskiej, gdzie odnoszono go do syna Yuan Shikaia i jego współpracowników. W Chińskiej Republice Ludowej zyskał popularność podczas rewolucji kulturalnej, kiedy opisywano nim syna Lin Biao, Lin Liguo, i jego sprzymierzeńców, uważanych za możliwe przyszłe pokolenie przywódców. Po okresie zapomnienia powrócił w latach 80. XX wieku, by określać dzieci wysokich rangą przywódców rewolucyjnych, którzy sprzeciwiali się reformom mającym ograniczyć korupcję.
Wpływy i upadek

Princelingowie zyskali wpływy, obejmując stanowiska w partii, administracji państwowej, wojsku i przedsiębiorstwach państwowych, a niektórzy zgromadzili duże majątki dzięki swoim powiązaniom. Ich znaczenie polityczne wyraźnie zmalało za rządów Xi Jinpinga, który sam jest uważany za princelinga, a liczba princelingów w najwyższych organach partyjnych osiągnęła w jego czasach rekordowo niski poziom.
