Prince z Soissons był prelatem żyjącym w V wieku, który około 474 roku objął urząd dwunastego biskupa Soissons. Jako członek znaczącej rodziny duchownej był bratem Remigiusza z Reims oraz wujem lub ojcem Lupusa z Soissons. Jego rządy przypadły na przełomowy okres w Galii, w którym był świadkiem przejścia od panowania rzymskiego do ustanowienia zwierzchnictwa Franków pod rządami Chlodwiga I. Dzięki swojemu wpływowi wspierał rozprzestrzenianie się wiary chrześcijańskiej w państwie Franków.
Życie i posługa
Podczas swojego episkopatu Prince był świadkiem klęski Sygrjusza w starciu z Chlodwigiem I, co sprawiło, że Soissons stało się główną siedzibą Franków. Utrzymywał bliskie relacje z frankijskim dworem, wywierając wpływ na Klotyldę, aby zachęciła męża do nawrócenia. Po chrzcie Chlodwiga, Prince wspierał nowo ochrzczonych w ich życiu duchowym. Wykorzystywał hojność nowych frankijskich władców do budowy kościołów i rozszerzania parafii, dążąc do tego, aby nauka religijna była bardziej dostępna dla ludu.
Kult i dziedzictwo
Biskup był znany z wyrafinowanego stylu literackiego i prowadził korespondencję z Sidoniuszem Apollinaris. Po jego śmierci w 505 roku, Remigiusz pochował go w kaplicy świętej Tekli. Choć jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione do katedry w Soissons, zostały zniszczone przez heretyków w 1567 roku. Historycznie jego ramię było znaczącym obiektem kultu w kolegiacie św. Amé.