Potyt z Sardyki był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w II wieku. Urodzony w Sardyce, dzisiejszej Sofii, pochodził z bogatej pogańskiej rodziny, zanim przeszedł na wiarę chrześcijańską. Za panowania Antonina Piusa młody mężczyzna odmówił porzucenia swoich przekonań religijnych. Według relacji hagiograficznych przeżył rzucenie na lwy oraz wrzucenie do wrzącego oleju, aż w końcu poniósł śmierć od miecza. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej, prawosławnej i anglikańskiej.
Życie i męczeństwo
Jeszcze jako nastolatek Potyt przyjął chrześcijaństwo, co doprowadziło do jego egzekucji. Tekst z IX wieku, Passio Sancti Potiti, twierdzi, że dokonywał cudów, w tym uzdrowił córkę cesarza. Po przeżyciu kilku prób odebrania mu życia, ostatecznie został zabity mieczem. Jego śmierć odnotowano około 160 roku n.e. w Tricarico.
Kult i dziedzictwo
Jest głównym patronem diecezji i miasta Tricarico, gdzie jego relikwie znajdują się w katedrze. Jego kult wzrósł w średniowieczu, wpływając na regiony takie jak Neapol i Benevento. W Ascoli Satriano jego szczątki są czczone podczas corocznej procesji z udziałem relikwiarza w formie popiersia.