Ponce de Faucigny był w XII wieku saskim mnichem i opatem należącym do wpływowego rodu Faucigny. Urodzony około 1100 roku, był prawdopodobnie synem Raoula I, pana Faucigny. Po wstąpieniu do kanoników regularnych w opactwie Abondance w wieku dwudziestu kilku lat, w 1144 roku założył nowe opactwo w dolinie Sixt. Choć przez krótki czas sprawował urząd opata w Abondance, ostatecznie zdecydował się spędzić ostatnie lata życia w odosobnieniu w Sixt.
Życie i działalność

Jako członek potężnego szlacheckiego rodu, Ponce poświęcił swoje życie służbie religijnej. Założył klasztor w dolinie Sixt, który stał się ważnym ośrodkiem dla jego wspólnoty. Po okresie przewodzenia w Abondance, wycofał się do odosobnienia w Sixt, gdzie pozostał aż do śmierci około 26 listopada 1178 roku.
Kult

Kościół katolicki uznaje go za błogosławioną postać. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 26 listopada, w rocznicę jego śmierci w Sixt-Fer-à-Cheval. Jego dziedzictwo jest związane z fundacjami klasztornymi, które założył za swojego życia.
