Polikarp I z Bizancjum był biskupem, który kierował wspólnotą chrześcijańską w Bizancjum pod koniec I wieku. Objął funkcję lidera w 69 roku n.e., po kadencji biskupa Onesymosa. Jego rządy trwały do jego śmierci w 89 roku n.e., obejmując okres ostatnich ośmiu lat prześladowań prowadzonych za panowania cesarza rzymskiego Domicjana. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej.
Życie i służba
Służąc jako prezbiter, a później jako biskup, Polikarp sprawował swoją funkcję przez dwie dekady. Jego przywództwo przypadło na znaczący okres panowania rzymskiego, obejmując w szczególności trudne lata prześladowań chrześcijan pod rządami Domicjana. Pozostał na urzędzie do śmierci w 89 roku n.e., po tym jak zastąpił Onesyma jako głowa lokalnego Kościoła.
Kult i relikwie
Święty jest czczony zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego szczątki zostały umieszczone w kościele Argyropouli, gdzie złożono je ku czci. Wspomina się go jako długoletniego przywódcę wspólnoty w Bizancjum w pierwszym wieku.