Podiven był służącym i bliskim współpracownikiem świętego Wacława żyjącym w IX wieku. Według różnych legend był wiernym towarzyszem, który wspierał świętego podczas pielgrzymek religijnych i pomagał w przygotowywaniu elementów liturgicznych, takich jak wino i hostie. Podczas gdy niektóre tradycje opisują go jako młodego pazi, inne relacje sugerują, że był wykształconym administratorem dworu książęcego. Po śmierci swojego pana miał uciec, lecz został schwytany i stracony przez powieszenie, co doprowadziło do jego późniejszego uznania za błogosławionego.
Życie i legendy

Większość jego biografii wywodzi się z legend hagiograficznych. Niektóre przekazy głoszą, że towarzyszył Wacławowi w nocnych pielgrzymkach, podczas gdy inne przedstawiają go jako dworskiego urzędnika, który uczył dworzan księcia śpiewania psalmów i pisania. Po zamachu na Wacława miał uciec do Niemiec, a następnie powrócić do Czech, gdzie został ostatecznie schwytany i powieszony.
Kult i relikwie

Podiven jest czczony jako błogosławiony ze względu na doniesienia o cudach po jego śmierci, w tym opowieści, według których jego ciało nie uległo rozkładowi przez kilka lat. Jego szczątki były historycznie przenoszone, aby spoczywały w pobliżu grobu świętego Wacława. Współczesne badania antropologiczne kości odnalezionych w bazylice pozwoliły zidentyfikować je jako należące do mężczyzny w średnim wieku, co jest zgodne z opisem administratora dworskiego.
