Plektruda była frankijską arystokratką, żoną Pepina z Herstalu. Urodzona w Austrazji około 650 roku, wywierała ogromny wpływ podczas panowania swojego męża, często występując jako współsygnatariuszka jego dokumentów prawnych. Po śmierci Pepina w 714 roku sprawowała regencję w imieniu swojego wnuka, Teudalda. Jej wysiłki polityczne mające na celu utrzymanie dziedzictwa wnuka doprowadziły do znaczącego konfliktu z Karolem Martel, co ostatecznie skutkowało utratą władzy i jej śmiercią w Kolonii około 717 lub 718 roku.
Życie polityczne

Jako członkini potężnego rodu, Plektruda dzięki małżeństwu wniosła znaczny majątek do domu Arnulfingów. Po śmierci męża próbowała zapewnić stanowisko majordomusa swojemu wnukowi. Okres regencji wiązał się z intensywną walką z rywalizującymi frakcjami, w tym z buntem neustryjskiej szlachty oraz konfrontacjami militarnymi, w wyniku których jej władza została ostatecznie przejęta przez Karola Martela.
Późniejsze lata
Po politycznej klęsce Plektruda zwróciła się ku życiu religijnemu i wstąpiła do klasztoru. Wcześniej ufundowała klasztor św. Marii w Kapitolu (St. Maria im Kapitol) w Kolonii, gdzie ostatecznie zmarła. Została pochowana w tym klasztorze, który pozostał ważnym miejscem na jej rodzimych terenach.
Kult
Plektruda jest czczona jako święta w tradycji katolickiej i prawosławnej. Choć kroniki historyczne z jej epoki czasem przedstawiały ją w krytycznym lub stronniczym świetle w odniesieniu do jej działań politycznych, w Kościele jest honorowana za pobożność oraz rolę w zakładaniu fundacji religijnych.
