Plechelm był benedyktyńskim mnichem i misjonarzem z VII wieku, który odegrał istotną rolę w chrystianizacji Niderlandów. Urodzony w regionie północnej Anglii lub południowej Szkocji, udał się do Rzymu jako pielgrzym wraz z Wiro i Otgerem. Po tej podróży został konsekrowany na biskupa, prawdopodobnie przez papieża Sergiusza I. Później powrócił do tego regionu, aby służyć jako misjonarz, ostatecznie zakładając klasztor w Sint Odiliënberg, gdzie żył aż do śmierci w wieku 100 lat.
Życie i działalność


Po powrocie z Rzymu wraz ze świętymi relikwiami, Plechelm wraz ze swoimi towarzyszami pracował jako misjonarz w Galii. Otrzymał od Pepina wzgórze św. Piotra i założył klasztor w Sint Odiliënberg. Jego wpływ religijny sięgał synodu w Utrechcie w 697 roku, na którym był obecny. Ostatnie lata życia spędził we wspólnocie, którą pomógł założyć, umierając w Sint Odiliënberg w 730 roku.
Kult i dziedzictwo

Uznany za patrona Niderlandów, został kanonizowany przez papieża Agapeta II w połowie X wieku. Po inwazji Normanów jego relikwie zostały przeniesione do Utrechtu, a później, w 954 roku, do Oldenzaal. Jego pamięć jest zachowana dzięki różnym miejscom, w których przechowywano jego szczątki, oraz dzięki jego trwałemu statusowi w tradycji katolickiej.
