Platon z Sakkoudion był byzantyjskim mnichem i przywódcą monastycznym żyjącym w VIII i IX wieku. Urodzony w Konstantynopolu, początkowo służył jako niższy urzędnik, zanim w 759 roku wstąpił do życia zakonnego. Ostatecznie założył klasztor Sakkoudion na górze Olimp w Bitynii, gdzie pełnił funkcję pierwszego opata. Jest uznawany za postać o znaczącym znaczeniu w okresie ikonoklazmu, szczególnie ze względu na swoje poparcie dla ikon oraz udział w II Soborze Nicejskim. Znany jest również z przeciwstawienia się drugiemu małżeństwu cesarza Konstantyna VI.
Życie i działalność
Po wybraniu drogi zakonnej, Platon odrzucił kilka wysokich stanowisk, w tym metropolię nikomedyjską. W 783 roku założył klasztor w Sakkoudion. Stał się ważną postacią w debatach religijnych, twardo opowiadając się po stronie ikonodulów. Wraz ze swoim siostrzeńcem, Teodorem Studytą, bronił używania świętych obrazów i uczestniczył w II Soborze Nicejskim, aby podtrzymać te tradycje.
Kult
Kościół uznaje go za świętego, a on sam jest czczony jako szanowana postać monastyczna. Jego wpływ rozciągał się na spory polityczno-religijne, takie jak kontrowersja moechijska, w której sprzeciwił się cesarskiemu małżeństwu Konstantyna VI. Jest on corocznie upamiętniany 4 kwietnia w różnych tradycjach chrześcijańskich, w tym w Kościołach prawosławnych i katolickich.