Platon Kupczewski był wschodniochrześcijańskim kapłanem żyjącym w późnym Imperium Rosyjskim i Związku Radzieckim. Urodził się w 1866 roku w wiosce Adżigiol, a w 1887 roku został święcony w kapłaństwo po ukończeniu studiów w seminarium teologicznym w Odessie. Służył w różnych parafiach, w tym w katedrze Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Jelizawetgradzie. Po rewolucji stał się jednym z przywódców ruchu józefitów. Był wielokrotnie aresztowany przez władze radzieckie i ostatecznie zmarł w więzieniu w grudniu 1931 roku w wyniku obrażeń odniesionych podczas tortur.
Życie i służba
Po święceniach Platon służył jako rektor w kilku wioskach, w tym w Kardaszówce i Ljubomirowce. Jego praca misyjna i oddanie szkolnictwu parafialnemu doprowadziły do jego awansu na stopień archiprezbitera w 1917 roku. W 1926 roku został rektorem kościoła cmentarnego św. Piotra i Pawła w Zinowiewsku. Jego zaangażowanie w ruch józefitów, który sprzeciwiał się niektórym deklaracjom kościelnym, doprowadziło do kolejnych aresztowań pod zarzutem agitacji antyradzieckiej.
Kult
Platon został kanonizowany jako męczennik (hieromartyr) diecezji kirowogradzkiej. Jego relikwie zostały ekshumowane w 2018 roku i umieszczone w klasztorze męskim Elizawetińskim w Kropywnnickim. Jest czczony przez Kościół prawosławny, a jego wspomnienie obchodzi się 15 czerwca.