Placydia – młodsza córka cesarza rzymskiego Walentyniana III, żona cesarza Olibriusza, matka Juliany Anicji. Jej starszą siostrą była Eudokia, żona Palladiusza, syna cesarza Petroniusza Maksymusa a także Huneryka, syna Genzeryka.
Po zdobyciu Rzymu w roku 455 przez Genzeryka, razem z matką Licynią Eudoksją i siostrą Eudokią, została przewieziona do Kartaginy. Po uwolnieniu około 461 roku, udała się do Konstantynopola, gdzie mieszkała do śmierci.
Wywód przodków
| 4. Konstancjusz III | ||||||
| 2. Walentynian III | ||||||
| 5. Elia Galla Placydia | ||||||
| 1. Placydia | ||||||
| 6. Teodozjusz II | ||||||
| 3. Licynia Eudoksja | ||||||
| 7. Atena Eudokia | ||||||
