Placyda Viel była francuską przełożoną zakonną z XIX wieku, która sprawowała funkcję przełożnej generalnej Sióstr Szkół Chrześcijańskich. Urodzona jako Eulalie-Victoire Jacqueline Viel w 1815 roku, wstąpiła do zgromadzenia założonego przez jej ciotkę, świętą Marie-Madeleine Postel. Podczas sprawowania władzy znacząco rozszerzyła zgromadzenie, zwiększając liczbę członkiń ze 150 do ponad 1000 osób. Była również uznawana za osobę prowadzącą działania humanitarne, w szczególności za organizowanie pomocy podczas wojny francusko-pruskiej przed swoją śmiercią w 1877 roku.
Życie i przywództwo
Po wstąpieniu do zgromadzenia swojej ciotki w 1835 roku, Viel przyjęła imię zakonne Placyda. Pełniła różne funkcje, w tym przełożonej nowicjatu i administratora, podróżując szeroko w celu zakładania nowych klasztorów i zabezpieczania funduszy w Paryżu. Po śmierci ciotki w 1846 roku została wybrana na przełożną generalną. Podczas swojej trzydziestoletniej kadencji uzyskała papieską aprobatę dla instytutu i podróżowała po całej Europie, spotykając się z różnymi dostojnikami, aby wspierać rozwój wspólnoty.
Kult
Proces jej kanonizacji rozpoczął się w 1935 roku. W 1941 roku Kościół katolicki ogłosił ją wyniosłą (Venerabilis) po potwierdzeniu jej heroicznych cnót. Później, w 1951 roku, papież Pius XII dokonał jej beatyfikacji. Jej wspomnienie obchodzi się 4 marca, w rocznicę jej śmierci w Saint-Sauveur-le-Vicomte.