Pio Alberto Del Corona był włoskim prelatem zakonu dominikanów, który sprawował urząd biskupa San Miniato. Urodzony w Livorno w 1837 roku, wstąpił do zakonu dominikanów, a później został święcimiony na kapłana, przyjmując imię zakonne Pio. Był znany ze swojej pokory, protestując nawet przeciwko sugestiom, aby wyniesiono go do godności kardynała. W 1872 roku założył zgromadzenie Sióstr Dominikanek Ducha Świętego (Suore Domenicane dello Spirito Santo). Po okresie problemów zdrowotnych ustąpił z urzędu biskupiego w 1907 roku i do śmierci w 1912 roku nosił tytuł arcybiskupa tytularnego Sardiki.
Życie i posługa


Po wstąpieniu do zakonu dominikanów w 1854 roku, Del Corona został święcimiony w 1860 roku. Pełnił funkcję przeora klasztoru San Marco we Florencji, zanim w 1874 roku został mianowany biskupem koadiutorem. Jako biskup San Miniato cieszył się dużym uznaniem współczesnych, w tym papieża Leona XIII, który chwalił jego wiedzę i świętość. Jego posługa zakończyła się, gdy pogarszający się stan zdrowia zmusił go do rezygnacji z urzędu biskupiego.
Kult


Proces beatyfikacji został rozpoczęty w 1941 roku, a jego pisma duchowe zostały zatwierdzone przez teologów w 1971 roku. Po uznaniu cudu przypisywanego jego wstawiennictwu, papież Franciszek ogłosił go błogosławionym w 2013 roku. Został beatyfikowany w San Miniato 19 września 2015 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 15 sierpnia, w dzień jego śmierci.
