Piotr z Werony był XIII-wiecznym dominikaninem i kaznodzieją, który pełnił funkcję inkwizytora w północnych Włoszech. Urodzony w Weronie około 1206 roku, w 1251 roku został mianowany inkwizytorem na Lombardię, aby zwalczać herezję katarów. Jego aktywne życie religijne zakończyło się, gdy został zamordowany w pobliżu Barlassiny w 1252 roku. Uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i anglikańskiej, jest pamiętany ze względu na swoją rolę w średniowiecznej inkwizycji oraz późniejsze męczeństwo.
Życie i śmierć
Po wstąpieniu do zakonu dominikanów, Piotr podróżował szeroko jako kaznodzieja. W 1251 roku przyjął rolę inkwizytora generalnego dla regionu północnych Włoch. Podczas pełnienia swoich obowiązków został zabity w pobliżu Seveso 6 kwietnia 1252 roku. Ta gwałtowna śmierć doprowadziła do jego szybkiego uznania za męczennika, co zaowocowało tym, co odnotowuje się jako najszybszą kanonizację papieską w historii.
Kult i dziedzictwo
Święty jest wspominany 4 czerwca, choć rocznica jego śmierci przypada również 6 kwietnia. Jego szczątki spoczywają w Mediolanie w kościele Sant'Eustorgio, gdzie znajduje się mauzoleum zaprojektowane przez Balduccia Pisano. Pozostaje on znaczącą postacią w historii zakonu dominikanów i jest często przedstawiany w sztuce religijnej.