factograf
PL
Zaloguj się

rzymskokatolicki arcybiskup i mnich cysterski

Piotr z Tarantazji

Piotr z Tarantazji był cysterskim mnichem żyjącym w XII wieku oraz arcybiskupem Tarentazji. Urodzony w 1102 roku w pobliżu Saint-Maurice-l'Exil, w 1122 roku wstąpił do zakonu cystersów w Bonnevaux. Po założeniu opactwa Tamié w 1132 roku i pełnieniu funkcji jego opata, w 1142 roku został mianowany na stanowisko arcybiskupa. Przez całe życie był znany ze swoich działań charytatywnych, w tym wspierania ubogich oraz pomagania podróżnym poprzez odbudowę hospicjum na przełęczy Mały Święty Bernard. Zmarł 14 września 1174 roku w Cirey.

Życie i posługa

W trakcie swojej działalności Piotr zapewniał znaczną pomoc lokalnym społecznościom, ustanawiając fundację charytatywną na rzecz żywności dla pobliskich gospodarstw. Oferował również wsparcie polityczne papieżowi Aleksandrowi III podczas jego konfliktów z Fryderykiem Barbarossą. Jego droga duchowa obejmowała okres życia jako brat świecki w Szwajcarii. Jako arcybiskup pozostawał oddany swoim monastycznym korzeniom, zarządzając jednocześnie obowiązkami swojej diecezji aż do śmierci.

Kult i dziedzictwo

Po śmierci Piotr został kanonizowany na świętego przez papieża Celestyna III w 1191 roku. Jego pamięć jest czczona w tradycji katolickiej, a dni jego wspomnienia obchodzone są 8 maja i 14 września. Kult świętego był podtrzymywany przez doniesienia o cudach odbywających się przy jego grobie, co czyni go znaczącą postacią w historii zakonu cystersów oraz regionu Tarentazji.

W 11 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 12 listopada 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy