Piotr z Sassoferrato był włoskim franciszkaninem urodzonym około 1150 roku w Sassoferrato. Wysłany do Hiszpanii przez św. Franciszka z Asyżu, aby wspierać misję franciszkańską w Aragonii, ostatecznie udał się do Walencji, aby pomagać chrześcijańskim niewolnikom. W okresie panowania Almohadów został aresztowany przez lokalnego gubernatora za swoją działalność misyjną. Został stracony przez ścięcie na publicznym placu, stając się męczennikiem za wiarę.
Życie i śmierć
Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów, Piotr udał się do Hiszpanii, aby wzmocnić obecność religijną w regionie. W 1220 roku on oraz brat Jan z Perugii zostali wysłani do Walencji. Ponieważ lokalny gubernator, Zayd Abu Zayd, sprzeciwiał się misjonarzom, Piotr został uwięziony i zamordowany 29 sierpnia. Jego szczątki zostały później odnalezione i umieszczone w kościele klasztoru w Teruel.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Klemensa XI 30 stycznia 1705 roku. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 29 sierpnia, wraz z jego towarzyszem Janem z Perugii.
