Piotr z Cuneo był włoskim franciszkaninem i kaznodzieją, który żył pod koniec XIII i na początku XIV wieku. Urodzony w Cuneo, wstąpił do zakonu franciszkanów w sanktuarium Santa Maria degli Angeli w swoim rodzinnym mieście. W trakcie swojego życia zakonnego szeroko podróżował, głosząc kazania w Piemoncie i Prowansji. Jego posługa doprowadziła go ostatecznie do Hiszpanii, gdzie poniósł śmierć w Walencji.
Życie i śmierć
Po rozpoczęciu życia zakonnego w Cuneo, Piotr podróżował przez różne regiony, aby głosić kazania. Ostatecznie został przeniesiony do Walencji w Hiszpanii. Podczas służby w tym miejscu został zabity przez grupę heretyków 11 lutego 1322 roku. Akt przemocy ten doprowadził do jego męczeństwa.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 11 lutego, w rocznicę jego śmierci w Walencji.