Piotr Zinowiew był wschodnioortodoksyjnym kapłanem, który żył w Związku Radzieckim na początku XX wieku. Urodzony w 1894 roku w rodzinie duchownej, odebrał wykształcenie religijne w Saratowie, zanim został święconym w 1916 roku. W okresie radzieckich represji religijnych kontynuował swoją posługę mimo częstych przenosin i prześladowań członków jego rodziny. Został ostatecznie aresztowany i zmarł w obwodzie twerskim w 1937 roku, stając się męczennikiem za wiarę.
Życie i posługa


Po ukończeniu studiów w seminarium teologicznym w Saratowie, Piotr służył jako psalmodista, a później jako kapłan. Został święcony w 1916 roku w kościele Archanioła Michała. Poza obowiązkami liturgicznymi pracował jako nauczyciel w różnych szkołach parafialnych i ziemskich. Z powodu nasilającej się presji państwa na duchowieństwo, on i jego rodzina byli zmuszeni do wielokrotnych przeprowadzek, aż w końcu osiedlili się w diecezji twerskiej.
Męczeństwo i kult


Piotr został zamordowany pod koniec 1937 roku w szczytowym momencie radzieckich represji. W tradycji wschodnioortodoksyjnej jest uznawany za hierarchomęczennika. Jest upamiętniany jako część Zgromadzenia Nowych Męczenników i Spowiedników Rosji, czczącego tych, którzy cierpieli za swoje przekonania religijne w erze radzieckiej.
