Piotr Wright był angielskim księdzem jezuitą, który żył w latach 1603–1651. Urodzony w Slipton, początkowo pracował u prawnika, a następnie odbył krótką, nieudaną służbę wojskową. Po powrocie do wiary katolickiej wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i został święconym w Liège w 1639 roku. W połowie XVII wieku pełnił funkcję kapelana angielskich regimentów, a ostatecznie służył jako kapelan markiza Winchester. Jego służba doprowadziła do aresztowania w Londynie, gdzie został ostatecznie stracony za sprawowanie kapłaństwa.
Życie i śmierć

Po święceniach Wright służył w angielskim kolegium w Saint-Omer, a później sprawował opiekę duchową nad żołnierzami w pobliżu Gandawy. W 1644 roku towarzyszył pułkownikowi sir Henry'emu Gage'owi w podróży do Anglii. Po śmierci Gage'a, Wright służył markizowi Winchester, aż do momentu schwytania go przez pościgujących katolików (pursuivants) w 1650 roku. Został osądzony przed Old Bailey i skazany na śmierć na mocy aktu „pod jezuitami, itp.”. Został stracony w Tyburn w maju 1651 roku, gdzie pozwolono mu wisieć aż do śmierci.
Kult
Kościół katolicki uznaje Wrighta za męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku. W kalendarzu liturgicznym Kościoła katolickiego wspomina się go 19 maja.
