Piotr Warlamow był wschodnioortodoksyjnym kapłanem, który sprawował posługę w wiosce Preobrażenowka w wczesnym okresie radzieckim. Urodzony w 1897 roku w chłopskiej rodzinie w Imperium Rosyjskim, kształcił się jako psalmodista, zanim został święconym na kapłana w 1919 roku. W trakcie swojej posługi mierzył się ze znacznymi trudnościami finansowymi spowodowanymi wysokim opodatkowaniem duchowieństwa nałożonym przez państwo. Jego odmowa dopuszczenia do zamknięcia kościoła doprowadziła do aresztowania i ostatecznej egzekucji przez władze w 1930 roku.
Życie i posługa
Po ukończeniu studiów teologicznych w 1915 roku, Piotr służył jako psalmodista w Preobrażenowce. Później został kapłanem w kościele Ikony Matki Bożej Kazanskiej. Podczas wojny domowej zapewniał schronienie mieszkańcom wioski, aby ratować ich przed śmiercią. Gdy rząd radziecki zwiększył podatki nakładane na przywódców religijnych, zmagał się z utrzymaniem swojej licznej rodziny, aż w końcu musiał oddać inwentarz, aby sprostać żądaniom państwa.
Męczeństwo i kult
W 1929 roku lokalni aktywiści podjęli próbę zamknięcia jego kościoła, lecz Piotr sprzeciwił się tej decyzji. Opór ten skutkował jego uwięzieniem w Sterlitamaku. W marcu 1930 roku trybunał sądowy skazał go na śmierć, a został on wykonany w Ufie. Później został zrehabilitowany przez prokuraturę. W 2000 roku Cerkiew Prawosławna uznała go za świętego, włączając go do grona nowych męczenników i wyznawców Rosji.