Piotr Szarek był polskim księdzem katolickim należącym do Zgromadzenia Misjonarzy (Lazarystów), który został zamordowany przez siły nazistowskie w 1939 roku. Urodzony w Złotnikach, wstąpił do zakonu lazarystów w 1926 roku i został święconym w 1934 roku. Podczas swojej posługi w Bydgoszczy pełnił funkcję dyrektora chóru kościoła Vincentinum. Został zamordowany podczas masowych łapanek polskich zakładników na bydgoskim Starym Rynku w pierwszych dniach niemieckiej inwazji na Polskę.
Życie i śmierć

We wrześniu 1939 roku Szarek został zatrzymany podczas próby dopełnienia formalności meldunkowych przed okupacyjnymi władzami. On i inny ksiądz, Stanisław Wiórek, zostali zabrani na Stary Rynek w Bydgoszczy. Tam zostali poddani znęcaniu się fizycznemu, a następnie rozstrzelani przez pluton egzekucyjny. Raporty z tamtego okresu wskazywały, że Szarek doznał ciężkich obrażeń twarzy i szczęki podczas ataku, zanim zginął w wieku 31 lat.
Kult

Kościół katolicki uznaje Szarka za błogosławionego męczennika. Należy on do grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej, którzy znajdują się w procesie beatyfikacji. Jego życie i śmierć były szeroko relacjonowane przez Watykan oraz prasę międzynarodową w czasie wojny, podkreślając jego cierpienie jako przykład prześladowań, jakich doświadczał duchowieństwo.
