Piotr Skipetrow był prawosławnym kapłanem i męczennikiem, który żył w Imperium Rosyjskim pod koniec XIX i na początku XX wieku. Urodzony w ujeździe Wiaznikowskim, odbył szeroko zakrojone studia teologiczne, uzyskując ostatecznie dyplom w Akademii Teologicznej w Sankt Petersburgu. Służył w różnych funkcjach, w tym jako diakon w katedrze św. Izaaka oraz jako rektor cerkwi Skorbsczeńskiej. Jego życie zakończyło się podczas niepokojów rewolucyjnych w Piotrogrodzie, kiedy to zginął, próbując mediować w konflikcie między uzbrojonymi grupami a duchowieństwem w Ławrze Aleksandra Newskiego.
Życie i służba


Wywodzący się z rodziny kapłańskiej, Skipetrow poświęcił życie Kościołowi. Po ukończeniu edukacji we Włodzimierzu i Sankt Petersburgu piastował kilka stanowisk, w tym służył jako nauczyciel religii w różnych sierocińcach. W latach 1912 aż do śmierci był rektorem cerkwi Skorbsczeńskiej. Jego oddanie wspólnocie i wiedza teologiczna zostały uhonorowane Orderem św. Włodzimierza.
Śmierć i kult

W styczniu 1918 roku Skipetrow został śmiertelnie ranny strzałem, próbując porozumieć się z uzbrojoną Czerwoną Gwardią w Ławrze Aleksandra Newskiego. Zmarł wkrótce potem w szpitalu. Został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 2001 roku i został włączony do zbioru Nowomęczenników i Spowiedników Rosyjskiego Kościoła. Na jego cześć ustanowiono tablice pamiątkowe oraz kościół domowy.
