Piotr Regalado był hiszpańskim franciszkaninem i wybitnym wędrownym kaznodzieją żyjącym w XV wieku. Urodzony w Valladolid około 1390 roku, wstąpił do Zakonu Mniejszego w wieku 14 lat. Stał się centralną postacią Obserwancji, ruchu poświęconego przywróceniu pierwotnej prostoty i żarliwości Zakonu Franciszkanów. Dzięki swojemu przywództwu i oddaniu ubóstwu, pomógł wdrożyć znaczące reformy dyscyplinarne w różnych hiszpańskich klasztorach w trakcie swojego życia.
Życie i reforma
Po wychowaniu przez matkę w Valladolid, Piotr wstąpił do lokalnego klasztoru, a później został uczniem Pedro de Villacrecesa. Przyjął życie intensywnej modlitwy i surowości, często pościąc od mięsa i nabiału. Ostatecznie w 1442 roku stanął na czele ruchu reformatorskiego w Hiszpanii, prowadząc wspólnotę ku bardziej zdyscyplinowanemu sposobowi życia, zachowując jednocześnie sławę wielkiej miłosierności wobec ubogich.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci w 1456 roku, podczas ekshumacji na prośbę królowej Izabeli I, stwierdzono, że jego szczątki są niezniszczone. Został kanonizowany w 1746 roku i jest patronem Valladolid oraz jego diecezji. Jego wspomnienie obchodzi się 13 maja, a w sztuce religijnej jest często przedstawiany z płomieniami wydobywającymi się z serca.