Piotr Gelabert Amer był hiszpańskim księdzem jezuitą urodzonym w Manacor w 1887 roku. Służył w Towarzystwie Jezusowym, wykorzystując swoje umiejętności manualne podczas pracy w jezuickim kolegium w Gandii. Podczas wojny domowej w Hiszpanii pozostał wierny swoim obowiązkom religijnym mimo intensywnych prześladowań antyklerykalnych, które wówczas trwały. Został aresztowany w lipcu 1936 roku i zdecydował się pozostać w więzieniu, aby wspierać chorego współbrata zakonnego. Został ostatecznie stracony w Tabernes de Valldigna w sierpniu 1936 roku.
Życie i śmierć

Po wstąpieniu do jezuitów w 1907 roku żył jako brat zakonny. Po dekrecie z 1932 roku, który rozwiązał zakon w Hiszpanii, kontynuował swoją posługę na terenach kontrolowanych przez Republikanów. W 1936 roku został uwięziony w budynku dawnej szkoły wraz z kilkoma towarzyszami. Odmawiał możliwości opuszczenia więzienia, pozostając przy swoim chorym towarzyszu, Constantino Carbonell Sempere. Został zastrzelony przez siły republikańskie 23 sierpnia 1936 roku, wraz z Sempere i Raimundo Grimaltós Monllor.
Kult
Kościół katolicki uznał go za męczennika odium fidei, czyli nienawiści do wiary. Został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 2001 roku jako część grupy męczenników jezuickich z prowincji Aragonia. Jego szczątki spoczywają w Gandii. Katolicy upamiętniają go w rocznicę jego śmierci, 23 sierpnia, lub wraz z jego towarzyszami 22 września.
