Piotr Fourier był francuskim kapłanem i kanonnikiem regularnym żyjącym w XVI wieku, który poświęcił życie posłudze duszpasterskiej i edukacji. Urodzony w Mirecourt, odrzucił wysokie stanowiska kościelne, aby służyć jako proboszcz w Mattaincourt. Jest uznawany za osobę, która wniosła znaczący wkład w pedagogikę oraz podejmowała wysiłki na rzecz reformy wspólnot zakonnych. Wspólnie z Alix Le Clerc założył zgromadzenie kanoniczek, którego celem było zapewnianie bezpłatnej edukacji dzieciom – misja ta rozszerzyła się znacząco dzięki jego innowacyjnym metodom nauczania.
Życie i posługa
Po studiach na Uniwersytecie w Pont-à-Mousson, Fourier wstąpił do kanoników regularnych św. Augustyna. Mimo niechęci ze strony niektórych współpracowników, skupił się na swoich obowiązkach w Mattaincourt. Wprowadził lokalną instytucję bankową, aby pomagać mieszkańcom, oraz wykorzystywał interaktywne dialogi do nauczania wiary. Jego ascetyczny tryb życia pozwalał mu przeznaczać zasoby parafialne na pomoc ubogim i chorym, którymi często osobiście się opiekował.
Reformy edukacyjne
Fourier był pionierem w organizacji pracy klasowej; przypisuje mu się wprowadzenie tablicy oraz grupowanie uczniów według ich umiejętności. Poprzez Zgromadzenie Najświętszej Marii Panny pomógł założyć liczne szkoły zapewniające bezpłatną edukację. Jego reformatorskie idee rozciągały się również na jego własny zakon, co doprowadziło do utworzenia Zgromadzenia Zbawiciela w celu przywrócenia dyscypliny i żarliwości wśród kanoników.
Kult
Jako święty Kościoła katolickiego, Fourier jest upamiętniany 9 grudnia, w rocznicę jego śmierci w Gray. Został beatyfikowany w 1730 roku, a kanonizowany w 1897 roku. Jego wpływ dotarł do Ameryki Północnej dzięki Marguerite Bourgeoys, a on sam jest czczony posągiem w Bazylice św. Piotra jako założyciel zgromadzeń zakonnych.