Piotr Chagrinski był prawosławnym świętym, urodzonym w 1856 roku w wiosce Chagragi, położonej w obwodzie samaryńskim w Imperium Rosyjskim. Wychowany w skromnej chłopskiej rodzinie, stał się później duchowym przywódcą wspólnoty rozmówców (starców), którą kierował św. Serafim Sarowski. Po śmierci swojego mentora, Piotr został powierzony prowadzeniu tej grupy, która przestrzegała surowych praktyk ascetycznych, w tym częstych postów i nieustającej modlitwy. Zmarł w 1925 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo głębokiej pobożności w swoim rodzinnym regionie.
Życie i ascetyzm
Po zawarciu małżeństwa, Piotr i jego żona dołączyli do wspólnoty poszukiwaczy duchowych znanych jako rozmówcy. Wyznawcy ci żyli pod surową dyscypliną, powstrzymując się od mięsa i alkoholu oraz przestrzegając częstych postów. Prowadzili nieustanny cykl modlitwy zarówno w dzień, jak i w nocy. Piotr ostatecznie zastąpił św. Serafima Sarowskiego jako przywódca tej ascetycznej grupy, prowadząc ich przez życie w ścisłym przestrzeganiu zasad religijnych.
Kult i cuda
Po jego śmierci jego relikwie zostały przeniesione do kościoła w Krasnyje Kluczi w 1999 roku. Podczas przenoszenia szczątków donoszono o licznych uzdrowieniach, w tym o przywróceniu wzroku i uśmierzeniu bólu fizycznego. Wydarzenia te doprowadziły Komisję Synodalną do kanonizacji go jako świętego czczonego lokalnie. Jego wspomnienie obchodzi się 22 czerwca, a jest on uwzględniony w Zgromadzeniu Świętych Samary 30 lipca.