Piotr Casani był włoskim kapłanem rzymskokatolickim i oddanym członkiem zakonu pijarów. Urodzony w Lukce w 1570 roku, początkowo wstąpił do Kongregacji Najświętszej Maryi Panny założonej przez Giovanniego Leonardiego. Szukając bardziej rygorystycznego przywiązania do ubóstwa, dołączył później do Giuseppe Calasanzego i pijarów, stając się bliskim przyjacielem i asystentem założyciela. Przez całe życie piastował różne funkcje kierownicze i podróżował po Włoszech, nadzorując różne domy zakonne, służąc jako rektor i kluczowy administrator zakonu.
Życie i służba

Wykształcony przez franciszkanów w Lukce, Casani posiadał umiejętności muzyczne i filozoficzne. Po śmierci matki wstąpił do kongregacji Leonardiego, do której ostatecznie dołączył jego ojciec. Po rozłamie między dwiema grupami religijnymi, Casani przeszedł do pijarów, aby lepiej realizować ich ascetyczny styl życia. Służył jako rektor w Rzymie i pełnił rolę kluczowego prawicy Calasanzego, pomagając w zarządzaniu ekspansją zakonu oraz obowiązkami administracyjnymi.
Kult
Proces jego beatyfikacji rozpoczął się w 1922 roku za pontyfikatu papieża Piusa XI. Został później ogłoszony błogosławionym; w 1995 roku papież Jan Paweł II dokonał jego beatyfikacji podczas uroczystości na placu św. Piotra. W tradycji katolickiej wspomina się go w dniu 17 października.
