Piotr Calungsod był filipińskim misjonarzem i katechetą z XVII wieku, który służył u boku jezuity Diego Luisa de San Vitoresa. Urodzony w regionie Visayas, udał się na Wyspy Mariany, aby pomagać w szerzeniu chrześcijaństwa wśród rdzennej ludności Chamorro. Jego praca misyjna polegała na nauczaniu wiary i udzielaniu chrztu, często w trudnych warunkach terenowych i podczas częstych tajfunów. W 1672 roku, podczas próby chrztu dziecka, Calungsod zginął w konfrontacji z lokalnymi przywódcami, co uczyniło go męczennikiem.
Życie misyjne
Po odebraniu jezuickiego wykształcenia w Cebu, Calungsod dołączył do misji na Guam w 1668 roku. Jako młody katecheta wspierał San Vitoresa, nauczając doktryny religijnej i pomagając przy chrzcie. Jego wysiłki przyczyniły się do nawrócenia wielu Chamorro, choć jego zaangażowanie w misję kolonialną pozostaje przedmiotem debat historycznych ze względu na napięcia i konflikty, jakie narastały między misjonarzami a rdzenną ludnością.
Kult
Kościół katolicki uznał jego męczeństwo w procesie beatyfikacyjnym zainicjowanym pod koniec XX wieku. Jan Paweł II beatyfikował go w 2000 roku, podkreślając jego oddanie jako młodego świeckiego. Później został kanonizowany przez papieża Benedykta XVI 21 października 2012 roku w Bazylice św. Piotra, gdzie został uhonorowany wraz z kilkoma innymi świętymi.