Piotr Bonilli był włoskim kapłanem rzymskokatolickim urodzonym w Trevi w 1841 roku. Po święceniach w 1863 roku służył jako proboszcz w Cannaiola. Jest przede wszystkim znany ze swojej szeroko zakrojonej działalności charytatywnej, która obejmowała założenie zgromadzenia Sióstr Świętej Rodziny w 1888 roku. Jego wysiłki koncentrowały się na wspieraniu grup wrażliwych, takich jak osoby niewidome i głuche, a także sierot poprzez Instytut Nazarejski dla Sierot.
Życie i działalność
Po święceniach w 1863 roku, Bonilli poświęcił dużą część swojej posługi służbie społecznej. Założył Instytut Nazarejski dla Sierot, aby pomagać potrzebującym dzieciom. Jego zaangażowanie w pomoc wykluczonym rozciągało się na służbę niewidomym i głuchym. W późniejszym okresie swojej działalności pełnił funkcję kanonika penitencjarza w katedrze w Spoleto. Mimo utraty wzroku w 1929 roku, kontynuował swoją misję duchową aż do śmierci w 1935 roku.
Kult i dziedzictwo
Zgromadzenie zakonne, które założył, Siostry Świętej Rodziny, pozostaje aktywne do dziś w takich miejscach jak Salwador i Indie. Bonilli został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1988 roku. Jego szczątki spoczywają w San Michele w Cannaiola. W Kościele katolickim wspomina się go 24 kwietnia.