Piotr Berno był szwajcarskim jezuitą misjonarzem działającym w XVI wieku w Indiach. Urodzony w Askonie w 1552 roku, studiował filozofię i teologię w Rzymie, zanim wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w 1577 roku. Po podróży do Portugalii, w 1579 roku udał się do Indii, gdzie w 1580 roku został święconym kapłanem w Goa. Przez trzy lata pracował na półwyspie Salcete, a okres ten charakteryzował się jego staraniami o likwidację lokalnych miejsc kultu religijnego. Zginął w Cuncolim podczas wyprawy inspekcyjnej wraz ze swoim towarzyszem, Rodolfo Acquavivą.
Życie i śmierć
Podczas swojej misji w regionie Salcete, Berno aktywnie atakował lokalne symbole religijne, w tym świątynie i święte miejsca. Wierzył, że skuteczna ewangelizacja w tym obszarze wymaga znacznej krwi. Jego życie zakończyło się gwałtownie w 1583 roku, kiedy został zamordowany w Cuncolim. Po jego śmierci przełożeni twierdzili, że jego praca misyjna przyniosła więcej nawróceń niż wszyscy Ojcowie Kościoła razem wzięci.
Kult
Został ogłoszony błogosławionym przez papieża Leona XIII w 1893 roku, stając się pierwszym szwajcarskim jezuitą uhonorowanym tym tytułem. Jego szczątki spoczywają w Katedrze w Starym Goa, natomiast jego głowa jest przechowywana w kościele parafialnym w jego rodzinnej Askonie. Kościół katolicki wspomina go 25 lipca.