Pimen Posnik był prawosławnym świętym i mnichem, który sprawował funkcję przełożonego klasztoru kijowsko-peczorskiego w latach 1132–1141. Żyjąc pod koniec XI i na początku XII wieku, był znany ze swojego skrajnego ascetyzmu, często spożywając jedynie niewielką ilość pokarmu raz w tygodniu. Mimo tak surowego postu, wykazywał się niestrudzoną etyką pracy, wykonując w ciągu dnia prace fizyczne, takie jak mielenie mąki czy noszenie drewna dla współbraci, podczas gdy noce poświęcał na modlitwę.
Życie i służba

Podczas sprawowania urzędu przełożonego, Pimen nadzorował różne obowiązki monastyczne i udzielał duchowego przewodnictwa innym mnichom, w tym Spyridonowi i Nikodimowi. Był ceniony za głęboką pobożność, łączącą ciężką pracę fizyczną z nieustanną dyscypliną duchową. Relacje historyczne, takie jak listy świętego Szymona, wspominają o nim jako o archimandrycie klasztoru Peczorskiego. Zmarł w wieku około 50–55 lat.
Kult
Święty jest czczony w tradycji prawosławnej za swój głęboki ascetyzm i przywództwo. Jego relikwie znajdują się w Dolnych Jaskiniach Ławry Kijowsko-Peczorskiej, spoczywając w pobliżu szczątków świętego Agapeta Cudotwórcy. Niektórzy historycy zauważają, że nie należy go mylić z innymi świętymi o tym samym imieniu, takimi jak Pimen Postnik czy Pimen Chory.
