Pimen Boleszy był prawosławnym świętym i mnichem Ławry Peczorskiej, który żył w XI i XII wieku. Cierpiąc na ciężką chorobę fizyczną od najmłodszych lat, dążył do wstąpienia w życie zakonne, choć początkowo rodzice stawiali temu opór. Ostatecznie wstąpił do klasztoru, gdzie przez ponad dwadzieścia lat żył jako mnich leżący w łóżku. Pamięta się go ze względu na głęboką cierpliwość podczas długiej choroby oraz duchowe dary, które otrzymał dzięki nieustannym modlitwom.
Życie zakonne

Po sprowadzeniu do klasztoru w celu uzdrowienia, Pimen potajemnie modlił się o to, aby jego choroba się pogłębiła, co pozwoliłoby mu w końcu zostać mnichem. Według tradycji, aniołowie ukazali się w jego celi, aby odziać go w szaty zakonne. Choć przez większość życia pozostawał fizycznie słaby, otrzymał zdolność uzdrawiania innych poprzez modlitwę, w tym współbrata, który obiecał opiekować się chorymi.
Śmierć i kult

Pimen został uzdrowiony krótko przed śmiercią, co wypełniło otrzymane przez niego proroctwo. Jego odejście, odnotowane w Przewodniej Kronice, miało być któremu towarzyszyć słupy ognia nad ołtarzem cerkwi Wniebowzięcia. Zmarł około 1110 roku i jest upamiętniany w Kościele prawosławnym 20 sierpnia. Jego relikwie znajdują się w Bliskich Jaskiniach Ławry Peczorskiej.
