Pietro Crisci da Foligno był włoskim pustelnikiem żyjącym w XIII wieku w Foligno. Po sprzedaniu swojego dziedzictwa, a nawet samego siebie w niewolę, aby zapewnić środki dla ubogich, ostatecznie zamieszkał w dzwonnicy katedry w Foligno. Był znany ze skrajnego ascetyzmu, który obejmował posty i noszenie szorstkich szat. Mimo podejrzeń ze strony inkwizycji, jego pobożność była uważana za czystą, a szczególnie wyróżniano jego zdolność do wpatrywania się w słońce bez uszkodzenia wzroku.
Życie i pobożność

Po okresie służby, Pietro poświęcił życie modlitwie i pokornej służbie w katedrze. Prowadził surowy tryb życia, często chodząc boso. Relacje historyczne sugerują, że był współczesnym świętej Anieli z Foligno oraz świętej Klary z Montefalco. Po podróżach do Asyżu i Rzymu zmarł w 1323 roku w katedrze poświęconej świętemu Felicjanowi.
Kult
Uznany za błogosławionego, jest wspomniany w kalendarzu liturgicznym diecezji Foligno 19 lipca. Jego relikwie znajdują się w kaplicy wewnątrz katedry, która została zbudowana w 1375 roku. Formalne uznanie jego relikwii miało miejsce na początku lat 2000., co podtrzymało wieloletnią tradycję jego kultu w tym regionie.
