Pierre de Porcaro był francuskim księdzem katolickim i pedagogiem, który stał się postacią ruchu oporu podczas II wojny światowej. Urodzony w Dinan w 1904 roku, został święcony w Wersalu w 1929 roku, a później pracował jako nauczyciel historii starożytnego Rzymu. Po schwytaniu podczas bitwy o Francję w 1940 roku, sprawował potajemną opiekę duchową nad robotnikami przymusowymi. Jego odważne działania doprowadziły do aresztowania i późniejszej śmierci w obozie koncentracyjnym Dachau w 1945 roku.
Życie i posługa
Po święceniach de Porcaro od 1935 roku służył jako wikariusz w Saint-Germain-en-Laye. Po wyjściu ze Stalag IX-B w 1941 roku pracował potajemnie w fabryce tektury w Dreźnie. W tym czasie pełnił rolę nieoficjalnego duszpasterza osób wykonujących pracę przymusową. Jego działalność została ostatecznie wykryta w wyniku donosu na piśmie, co doprowadziło do aresztowania przez nazistowskie władze.
Śmierć i kult
De Porcaro został wysłany do obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie zmarł na tyfus 12 marca 1945 roku. Został beatyfikowany 13 grudnia 2025 roku. Jest upamiętniany poprzez pomnik w Saint-Germain-en-Laye oraz nadanie jego imienia budynkom seminarium w Wersalu.